Forum TROLLABANIN
Forum TROLLABANIN
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy  GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Bogowie wikingów

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum TROLLABANIN Strona Główna -> Mity i sagi
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Styr Vinur Hrafnsins




Dołączył: 22 Paź 2006
Posty: 272
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 2 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Wayfarers - historyczni podróżnicy Krogulec z Bukowego Lasu

PostWysłany: Pią 17:35, 05 Sty 2007    Temat postu: Bogowie wikingów

Mały zarys panteonu bogów :

BOGOWIE WIKINGÓW

Najwyżsi bogowie zwali się Asami. Pierwszy z nich to ODIN - syn Bura i olbrzymki Bestli, bóg mądrości, poezji, czarów i wojny. Niepohamowany w swej żądzy poznania prawdy. Nie cofał się przed największym poświęceniem, czy oszustwem. Aby napić się jeden łyk wody ze studni wiedzy oddał w zastaw swoje jedno oko - stąd Jednookim jest zwany. Gdy chciał zgłębić istotę magii - poznać tajemnicę run, wisiał przez dziewięć dni i nocy na Yggdrasillu, złożony sam sobie w ofierze. Bez wahania dokonał oszustwa, by zdobyć Miód Poezji. Dzięki temu mądrość jego jest niezmierzona. Zwą go Walfadr (Ojciec Poległych), gdyż wszystkich tych, co w bitwie padną, przyjmuje jak synów w swojej siedzibie. W jego ręku spoczywa los wojownika. On rozdaje zwycięstwo, nie zawsze według mniemań ludzkich sprawiedliwie, gdyż często w jego bitwach górą stają tchórzliwi i słabsi. Lecz wskutek tego stale rośnie w Walhalli hufiec najmężniejszych z mężnych, by w dniu Ragnarok stanąć u boku bogów w walce. Do bitwy wyrusza Odin uzbrojony jedynie w oszczep, dosiadając ośmionogiego konia Sleipnira. Wśród wszystkich mężnych tego świata najbardziej upodobał sobie Odin królów i jarlów. Ci cieszą się jego szczególną troską. Odin dał ludziom poezję i dar układania pieśni, pozwolił też posługiwać się runami. Rzucił jednak między nich zarzewie wojny. Nauczył ludzi, jak zabijać i ciągnąć z tego korzyści. Jest to przebiegły, mądry i okrutny bóg. Ludzie boją się wymieniać jego prawdziwe imię, dlatego też ma wiele zawołań.
Małżonką Odina była FRIGG. Łagodna i opiekuńcza, często z przykrością patrzyła na postępki męża. Dany jest jej dar widzenia przyszłości i przeszłości. Tego, co wie, nie zdradza jednak nikomu.
Ze związku Odina z Frigg narodził się BALDR, bóg jasności. Najpiękniejszy i najłagodniejszy ze wszystkich bogów, zdawał się promienieć własnym światłem. Mądrością dorównywał Odinowi, a sprawiedliwością i trzeźwością sądu przewyższał wszystkich. Nawet olbrzymi uznawali jego świetność i darzyli go szacunkiem. Dopóki żył, zarówno wszystko, co żyje, jak i martwe skały głosiło chwałę Baldra. Zginął na skutek intrygi Lokiego, z ręki swego brata Hoda.
Drugi syn Odina i Frigg, HOD, chociaż ślepy, był najsilniejszy z Asów. Dzięki swej mimowolnej zbrodni wszedł do strof Pieśni. Zginął zabity przez przyrodniego brata Waliego, aby los mógł się dopełnić.
Najstarszym synem Odina jest THOR. Zrodził się on ze związku boga z Jord - Ziemią. Po niej odziedziczył siłę i wytrzymałość. Włada burzą i piorunami. Łatwo wpada w gniew i stąd zwany jest Gwałtownym. Dzielny i prawy, nie dorównuje jednak mądrością ojcu. Stoi na straży porządku świata, bez chwili wytchnienia walcząc z olbrzymami, którzy mu zagrażają. Na wozie zaprzężonym w dwa kozły, albo pieszo, wyprawia się do Jotunheimu, uzbrojony w nieodłączny młot Mjollnir, żelazne rękawice i pas siły. Sieje tam śmierć i zniszczenie. Opiekuje się siłaczami i drużynnikami. Wizerunek jego młota noszono jako talizman - taki strach wśród złych mocy budziło jego wspomnienie.
TYR jest najodważniejszym i najroztropniejszym z Asów. Bóg wojny, rozdaje zwycięstwa, nie ferując pochopnych wyroków. Czczą go wszyscy mężowie bez względu na stan. Zwą go Jednorękim, gdyż oddał dłoń w zastaw za wolność wilka Fenrira. Odsunął tym samym od świata dzień zguby.
BRAGI, syn Odina i Gunnlod, jest z bogów najwymowniejszy. Bóg poezji i skaldów cieszy się wśród Asów szczególnymi łaskami.
Jego małżonka, IDUNN, przechowuje złote jabłka, którymi żywią się bogowie. Dzięki nim starość nie ma dostępu do Asgardu.
HEIMDALL jest tym bogiem, który nie dopuszcza zła w granice Asgardu. Zrodziło go w cudowny sposób dziewięć dziewic - fal, córek Olbrzyma Morza - Agira i bogini toni morskiej Ran - Angeyja, Atla, Mirgjafa, Eistla, Gjalp, Imd, Iarnsaxa i Ulfrun. Siedzibę swą obrał u stóp mostu Bilrost (Tęcza). Tu dzień czy noc, niestrudzenie strzeże drogi łączącej Midgard z Asgardem. Sypia mniej niż ptak. Ma doskonały wzrok i słuch, tak że widzi wszystko na sto mil daleko i słyszy jak trawa i wełna na owcach rośnie. Zwą go też Złotousty, gdyż zęby ma ze szczerego złota. Posiada miecz Hoffud, od ciosu którego każdy przeciwnik ginie, i róg Gjallarhorn, w który dmie w chwilach niebezpieczeństwa. Jego głos oznajmi nadejście Ragnarok. Heimdall dosiada wspaniałego rumaka zwanego Gultoor. Ma na nim wyruszyć do boju w dzień Ostatniej Bitwy.
Wśród Asów, najmocniejszy po Thorze jest syn Odina, WIDAR, ponury bóg zwycięstwa. Nosi buty pozwalające mu na swobodne chodzenie w powietrzu.
WALI jest tym, który pomścił zabójstwo Baldra. Najmłodszy z Asów zemsty dokonał, gdy miał tylko dwa dni. Jego ojcem jest Odin, a matką Rind. Wyróżnia się śmiałością w boju i zręcznością w strzelaniu z łuku.
Myśliwymi opiekuje się ULLR, syn bogini Syw i pasierb Thora. Znakomity łucznik, łyżwiarz i narciarz. Imienia jego wzywa się przy pojedynkach.
FORSETI jest sędzią wśród bogów. Narodził się ze związku Baldra i Nanny. On godzi bogów i ludzi, rozstrzygając rozumnie najtrudniejsze spory.
NJORD, bóg wód przybrzeżnych, nie był Asem. W jednym z górnych światów, w Wanaheimie mieszkał inny ród bogów - Wanowie. Rządzili oni powietrzem i siłami przyrody. Pieśń nazywa ich "pełnymi wiedzy". Stworzyli oni Njorda i oddali Asom jako rękojmię zawartego pokoju. Bogowie przyjęli go do swojego grona i dali siedzibę nad brzegiem morza. Rządzi on wiatrem, burzą i ogniem. Wzywa się go dla zapewnienia szczęścia w żegludze i łowiectwie. Ze swoją żoną Skadi dochował się dwójki prześlicznych bliźniaków Freyi i Freya.
FREYJA jest boginią płodności i urodzaju oraz miłości. Bierze pod swoją opiekę kobiety brzemienne i kochanków. Sama kochać się lubi i Pieśń przypisuje jej licznych partnerów. Zwą ją nawet rozpustną. Po świecie jeździ wozem zaprzęgniętym w dwa koty.
FREY jest bogiem płodności i urodzaju. Rządzi deszczem, pogodą i wywiera swój wpływ na wszystko, co się na ziemi rodzi. Kochliwy jest przy tym bardzo i w żądzy niepohamowany. Oddał nawet swój miecz zwycięstwa Skirnirowi, gdy ten dopomógł mu w zdobyciu łask Gerdy. Frey nie uznaje wierzchowca i zamiast niego dosiada odyńca, który w magiczny sposób wzmaga jego potencję.
LOKI nie jest ani Asem, ani Wanem. Syn Thursy Farbautiego i olbrzymki Laufeyji, usynowiony przez Asów początkowo wielce im dopomógł, by w końcu zdradzić. Poniósł za to straszliwą karę. Obdarzony niezwykłą inteligencję i sprytem, wielokrotnie dopomógł bogom w wyjściu z opresji. Jednak natura olbrzymów brała w nim często górę i stawał się wtedy podstępny i przewrotny. Miał cudowny dar zmieniania postaci i płci. Przemieniony w klacz, urodził ośmionogiego ogiera Sleipnira, którego podarował Odinowi. Przez długi czas bogowie wybaczali mu jego występki, ale gdy doprowadził do śmierci Baldra, pojmali go i spętanego porzucili w nadmorskiej grocie, gdzie jadowity wąż sączy mu na twarz nieustannie krople jadu. Pozostać tak ma aż do dnia Ragnarok, dnia Ostatniej Bitwy, gdy opadną wszelkie więzy. Przy nim siedzi jego żona Sygin, by nieść mężowi ulgę w cierpieniu. Loki jest ojcem trzech potworów: wilka Fenrira, węża Midgardsorma i bogini zmarłych Hel. Spłodził je w Jotunheimie z olbrzymką Angrbodą. Potomstwo to ma przynieść w przyszłości zagładę bogom i światu.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Styr Vinur Hrafnsins




Dołączył: 22 Paź 2006
Posty: 272
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 2 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Wayfarers - historyczni podróżnicy Krogulec z Bukowego Lasu

PostWysłany: Pią 17:35, 05 Sty 2007    Temat postu:

dodaje inny tekst na ten temat

Wedle popularnych wyobrażeń, wczesnośredniowieczni Skandynawowie byli dzielnymi, mężnymi, ale dosyć prymitywnymi rozbójnikami. Wiele osób przeżywa wstrząs, gdy dowiaduje się, że Wikingowie stworzyli bogatą kulturę z rozwiniętym systemem wierzeń, która wywarła niemały wpływ na naszą cywilizację. W tym i na literaturę rozrywkową. Sądzę, że dla miłośnika fantasy, religijny aspekt cywilizacji Normanów będzie szczególnie interesujący, bowiem fantastyka baśniowa, od samego niemal początku, pełnymi garściami czerpała z mitów Północy.
To, co wiemy o wikińskiej mitologii zawdzięczamy islandzkiemu erudycie, Snorriemu Sturlusonowi, żyjącemu na przełomie XII i XIII stulecia. Zachował on dla potomności dawne opowieści o pogańskich bogach i bohaterach, zebrane w księgi nazwane Edami. Najwartościowsza z nich Edda Starsza (Poetycka), zbiór dawnych opowieści i mitów, przedstawiający je w wersji niemal nie skażonej chrześcijańskim widzeniem świata - w przeciwieństwie do historii zawartych w drugiej Eddzie, Młodszej (Prozaicznej). Wiele cennych informacji na temat wierzeń dawnych Germanów odnaleźć można też w skandynawskich sagach oraz kronikach królów.
Każdą porządną gawędę należy zaczynać od samego początku, a trudno wyobrazić sobie lepszy początek niż ...
Stworzenie Świata
Tak, jak w większości dawnych europejskich religii, skandynawscy bogowie byli młodsi os świata, który zamieszkiwali. Wikińskie mity nie mówią nic pewnego o tym, czyim dziełem jest przestrzeń jako taka, wiadomo jednak, iż to właśnie ona zrodziła wszelkie byty, w tym i boskie. A pierwszym z owych bytów był olbrzym Ymir, który wyłonił się z odmętów pradawnego oceanu. Ogromnego, lecz słabego Ymira wykarmiła mlekiem pierwsza krowa świata, Audumia, powstała z góry lodowej.
Gdy Ymir dzięki pokarmowi zyskał siłę, z jego ciała wyszły pierwsze olbrzymy, inaczej Thursy. Tymczasem Audumia pracowicie wylizała z lodu jeszcze jednego giganta imieniem Buri. Pozostałe olbrzymy nie chciały przyjąć go do swego grona, mocą czarów stworzył więc swego syna, którego nazwał Bur, po czym oddalił się. Bur także został odtrącony, jednak poszedł po rozum do głowy i porwał olbrzymkę Bestlę, z którą następnie spłodził pierwszych bogów z rodu Asów: Odyna, Wilego i We. Ojciec przekazał swej latorośli niechęć do gigantów. Gdy chłopcy podrośli, stanęli do walki z samym protoplastą Olbrzymów: Ymirem. Zabili go, a z jego ciała stworzyli świat. Skłonni do naturalizmu wikińscy skaldowie, barwnie potem opisywali jak to z trupa uczyniono ląd stały, z kości - góry, czaszka posłużyła za sklepienie niebieskie, strzępy mózgu stały się chmurami, Krew wypełniła baseny mórz, a z rzęs zbudowano barierę otaczającą Midgard (czyli Śródziemie!), kraj w którym żyjemy my, śmiertelnicy.
Ludzie z kolei swe istnienie zawdzięczają Odynowi oraz dwóm, innym bogom, Hönirowi i Lokiemu. Z jesionu i wiązu stworzyli pierwszego mężczyznę i kobietę. Później, inny niebianin, Heimdall, zwany też Rigiem, spłodził z ludzkimi kobietami przodków wszystkich niewolników, kmieci i władców.

Budowa Wszechświata
Nazwa Midgard nie wzięła się z przypadku, albowiem wedle wyobrażeń Wikingów, wszechświat, czyli Alda, zbudowany był na kształt wielkiego jesionu, na którym nasza rzeczywistość stanowiła wewnętrzną część środkowego piętra gałęzi. Drzewo to nosiło nazwę Yggdrasil i jego pień stanowił oś całego kosmosu.
Konary Yggdrasila układały się w dziewięć krain. Na samym szczycie wnosiły się Asgard i Wanaheim, siedziby bogów. Nieco niżej znajdował się Alfheim, królestwo świetlistych duchów, Alfów. Pośrodku pnia leżał Midgard, kraj ludzi, oraz otaczające go ziemie olbrzymów: Jötunnheim, Hrimthursheim i Muspellheim. Midgard połączony był z Asgardem wąskim tęczowym mostem, zwanym Bifrost. Przejścia strzegł wspominany już bóg Heimdall z rodu Asów. Poniżej Midgardu rozciągał się Svartalfheim, siedziba ciemnych Alfów, zwanych też krasnoludami. Jeszcze niżej, w najgłębszej otchłani, leżało ponure królestwo śmierci - Nilfheim, do którego wędrowali ci zmarli, którzy nie polegli w boju.

Bogowie
Wikingowie wierzyli w istnienie dwóch sprzymierzonych boskich plemion: Asów i starszych od nich Wanów, zamieszkujących krainy Asgard i Wanaheim. Na początku dziejów Asowie zbudowawszy Asgard, postanowili pobić i uzależnić od siebie starszych bogów. Walczyli z nimi długo, a szala zwycięstwa wciąż przechylała się raz na jedną, raz na drugą stronę. Ostatecznie, przewagę uzyskali obrońcy - okazało się jednak, że aby całkowicie zmieść Asów z powierzchni ziemi, musieliby wydać im tak krwawą bitwę, że dla nich również oznaczałaby ona unicestwienie. Boskie plemiona po długich i niełatwych rokowaniach zawarły pokój, dzieląc się władzą nad Aldą. Wanowie wzięli pod opiekę sprawy dotyczące rolnictwa i płodności, zaś porywcze Asowie baczyć poczęli głównie na rzeczy związane z wiedzą, walką i gwałtownością. Najprawdopodobniej, opowieści o starciach Wanów z Asami to echo prehistorycznych bojów toczonych przez przybyłych do Skandynawii wojowniczych Germanów z miejscowymi ludami wyznającymi pradawny kult ziemi i rozrodczości.
Za najważniejszych spośród licznych bogów Wikingów badacze skandynawskiej kultury uważają dziś Odyna i Thora z rodu Asów oraz Wana Freya. Wedle powszechnego mniemania, pierwszy z nich był bogiem najbardziej czczonym - i to jego, przede wszystkim, kojarzy się z dzikimi Normanami. W rzeczywistości mogło być jednak inaczej - ale o tym za chwilę ...
W każdym razie pewne jest, że Odyn był z bogów najstarszy i przynajmniej nominalnie pełnił funkcję ich przywódcy. Warto jednak zauważyć, że jego nobliwy wygląd wynikał głównie z tego, iż jako jedyny nie jadał jabłek z drzewa bogini Idunn, dających niebianom wieczną młodość. Odyn posiadał cechy raczej nie przystające do wizerunku statecznego "przełożonego" bogów. Był istotą szaloną i nieobliczalną, obsesyjnie wręcz żądną wiedzy i tylko dla niej gotową na poświęcenia. Nigdy prawie nie zdarzyło mu się dotrzymać obietnicy, często oszukiwał, a w swych poczynaniach kierował się kaprysem. Skandynawowie wręcz otwarcie uważali go za boga, którego słowom lepiej nie ufać. Na swym koncie Odyn miał niezliczone grzechy i grzeszki, w tym uwiedzenie olbrzymki Gunnlody i niecne wykorzystanie jej przychylności po to, aby ukraść strzeżony przez nią cudowny miód skaldów. Należy wiedzieć, że czyniąc to Odyn sprzeniewierzył się obyczajowi gościnności, łamiąc jedno z najświętszych praw Wikingów ...
Jak wspominałam wyżej, Odyn był niezmiernie chciwy wiedzy. Kiedyś dla jej zdobycia postanowił wręcz złożyć w ofierze samego siebie. Powiesił się na konarze Yggdrasila i po dziewięciu dniach zmartwychwstał (!). Wtedy przebił sobie bok włócznią, czyniąc się zarazem żywym i umarłym. Wskutek tego poświęcenia poznał tajemnice poezji oraz czarodziejskich run (znakom alfabetu runicznego, poza wartością fonetyczną, przypisywano też magiczne moce). Odynowi nie było jednak dość i ofiarował jeszcze swoje oko olbrzymowi Mimirowi, w zamian za co napił się z tajemnej studni mądrości.
Opowieść o samoofiarowaniu Odyna nieprzypadkowo kojarzy się z męczeństwem Chrystusa. Wikingowie na długo przed przyjęciem chrztu kontaktowali się z chrześcijanami i niewątpliwie przejęli z naszej wiary szereg motywów, oczywiście przerabiając je na własną modłę.
Gwałtowny Odyn miał na swe usługi piękne demonice, zwane walkiriami: zbrojne kobiety, konno pędzące przez niebiosa, prosto ku polom bitew (chyba, że jakiś bój toczył się na wodzie, wtedy przypływały łodziami). Zabierały z bitwy poległych wojowników. Połowę z nich zanosiły małżonce Odyna, bogini Freyi z rodu Wanów, resztę zaś samemu Jednookiemu. Wojownicy ci, nazywani einherjarami, mieli posłużyć bogom za wojsko w trakcie kończącej świat ostatecznej bitwy Ragnarök. A przed nadejściem owego srogiego czasu ucztowali u Odyna w Walhalli (Sali Poległych) oraz u Freyi w Sessyrymnir (Sali Wielu Miejsc).
W Walhalli bohaterowie zajadali się mięsiwem i pili miód obsługiwani przez walkirie. Rankiem budzili się świeży i wypoczęci. Zakładali zbroje, brali oręż i szli w miejsce, gdzie walczyli ze sobą do wieczora. Zadawali sobie rany i zabijali się, ale wieczorem wszystkich ich zabierano z powrotem do Walhalli, leczono i wskrzeszano aby pełni sił przystępowali do kolejnej uczty, a potem do następnej walki. I tak na przemian, aż po kres czasu. Wymarzony raj dla mężczyzn - bez końca pitka i wybitka, a w dodatku żadnego kaca!
Odyn, choć nominalnie przywódca Asów i Wanów, nie cieszył się wśród nich absolutnym posłuchem, bywał nawet wykpiwany. Może dlatego, że w sercach Wikingów wciąż walczył o prymat z innym niebianinem - Thorem. Wojowniczy Thor był panem pogody, piorunów, a także - co zaskakujące dla Asa, plonów. Jego imię przetrwało po dziś dzień w angielskich słowach "thursday" ("dzień Thora", czwartek), albo "thunder" (grom). Główny atrybut owego Asa stanowiła siła fizyczna, w walce przewyższał wszystkich innych bogów, wszak wcale nie ułomków. W boju używał niezawodnego młota zwanego Mjöllnir, czyli błyskawica. Podróżował na rydwanie zaprzęgniętym w czarodziejskie kozły - które można było zabić i zjeść, a mimo to następnego dnia się odradzały.
Głównym zajęciem Thora była obrona niebian przed olbrzymami, które chciały zmienić ład kosmosu i wnieść do niego pierwotny chaos. Wojowniczy bóg siłą rzeczy reprezentował więc stałość i prawo - nie tak jak szalony Odyn. Na Thorze można było polegać, nigdy nie zawodził i zawsze dotrzymywał przysiąg. Potrafił równie sprawnie rozwalać wraże łby, jak i dopilnować, by wzeszły plony. Nic więc dziwnego, że Normanowie w przeważającej większości będący zarówno wojami, jak i rolnikami, zdecydowanie woleli go od potężnego, lecz nieobliczalnego władcy Asów. Wizerunek Mjöllnira po dziś dzień jest zresztą najbardziej charakterystycznym wikińskim symbolem religijnym. Imię Thora wplatano do nazw wielu miejscowości, a także ludzkich imion (Thorgal!). Kult tego boga był tak szeroko rozpowszechniony, że przeniknął nawet do wierzeń Lapończyków.
Frey, brat (a i ponoć czasem, kochanek) rozpustnej Freyi, żony Odyna, pochodził z rodu Wanów - i jak na to plemię przystało, opiekował się urodzajem, płodnością i rozwojem. Panował też nad Alfheimem, który we władanie otrzymał już niedługo po narodzinach. Wiele wskazuje na to, że należy do starszego pokolenia Wanów i reprezentuje starożytny kult urodzaju. Normanowie składali ofiary Freyowi głównie przy okazji wesel, a wyobrażali go sobie z olbrzymim fallusem - jak na boga płodności przystało. Freya symbolizowały też zwierzęta, powszechnie uchodzące za wzory potencji: knur oraz ogier. Za dzieło, i w związku z tym własność tego Wana, uznawano też wszelkie urodzajne pola. Imię boga przetrwało w angielskim "friday" i niemieckim "Freitag" ("dzień Freya", piątek), a także w niemieckiej nazwie pola uprawnego: "Freiland" ("ziemia Freya").
Warto też wspomnieć o bogu spoza tej sławetnej trójcy - Lokim - swoistym dziwolągu wśród niebian i istocie, która odegra znaczącą rolę podczas końca świata (o roli tej mowa pod koniec gawędy). Tenże Loki, opiekun ognia, nie należał bowiem ani do rodu Wanów, ani Asów, był zaś olbrzymem, wyjątkowo przyjętym do boskiego grona. Uwielbiał wszelakie psoty, cechowała go wielka złośliwość i równie wielka bezczelność. Bogowie znosili go jakoś, choć momentami ich cierpliwość może wręcz zadziwić.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Styr Vinur Hrafnsins




Dołączył: 22 Paź 2006
Posty: 272
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 2 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Wayfarers - historyczni podróżnicy Krogulec z Bukowego Lasu

PostWysłany: Pią 17:35, 05 Sty 2007    Temat postu:

W mitologii skandynawskiej przewija się wielu bogów. Niektórzy z nich noszą wiele imion, ale nie dane nam będzie poznanie ich wszystkich, gdyż brak wiarygodnych źródeł pisanych. Czasem nie wiadomo też, czy dany bóg jest odrębnym bytem, czy też postacią znanego nam już pod innym imieniem boga. Wiedzę o mitologii nordyckiej opieramy głównie na Eddach, Starszej i Młodszej, oraz kilku sagach. Zawarłem tutaj większość imion bogów i nazw przewijających się w wyżej wymienionych źródłach. Jeżeli jakiś jeszcze brakuje, dajcie mi o tym znać. Postaram się te brakujące uzupełnić.

Aegir - Jedno z trzech morskich bóstw (pozostałymi dwoma były Njord i Mimir). Należy do starej dynastii bóstw, nie można go więc zaliczyć ani do Asów ani do Wanów. Bóg morza, wybrzeża i oceanów; syn Mistarblindiego. Łączył w swojej osobie dobro i zło jakie reprezentuje morze. Każdy sztorm znamionował jego gniew, a skaldowie mawiali że okręt, który uległ rozbiciu wpłynął w "szeroką paszczę Aegira ". Aegir nosił koronę z wodorostów i alg, zaś jego dworzanami były syreny i wodniki. Żoną Aegira była Ran. Mieszkali oni w podmorskim dworzyszczu w pobliżu wyspy Hlesey. Ran i Aegir mieli dziewięć córek, które były falami. Aegir warzył piwo dla wszystkich bogów, od czasu gdy Thor przyniósł mu wystarczająco duży kocioł. Każdej zimy do siedziby Aegira ściągali bogowie, aby tam napić się wraz z nim piwa. Znany był on ze swej gościnności. W jego dworze nie ogień, lecz złoto rozrzucone po posadzkach korytarzy dawało światło. Dlatego też złoto nazywano ogniem
Aegira. Puchary na jego dworze były zawsze pełne, gdyż po wypiciu ich zawartości uzupełniały się one w magiczny sposób. Władca mórz miał na swym dworze dwóch służących, Fimafenga i Eldira. Żeglarze obawiali się Aegira. Często mawiali, iż wynurza się on z głębin by zatapiać statki. Wczesne plemiona saskie składały bogowi morza ofiary z ludzi. Boga tego można łączyć z Aegirem, ale jest to tylko przypuszczenie.

Asowie, Azowie - Jedna z dwóch ras, z których wywodzili się bogowie w mitologii nordyckiej (drugą byli Wanowie). Ich siedzibą był Asgard, a wodzem Odhinn. Należeli do nich: Baldur, Bragi, Forseti, Frigg, Heimdall, Idunn, Sif, Thor, Ull, Vali i Vidar.

Agnar - Syn Króla Hraudinga, brat Geirroda.

Afi - Dziadek. Mąż Ammy.

Ai - Pradziadek. Mąż Eddy.

Aldsvider - Koń, który ciągnie rydwan niosący księżyc po nieboskłonie.

Alf, Alfs - Elf, elfy. Dzielono je w mitologii nordyckiej na dwie grupy: jasne (dobre) i ciemne (mroczne, złe). Mroczne strzegły bogactw, podobnie jak czyniły to krasnoludy.

Alfheim - Dom jasnych elfów, królestwo Freya.

Alfrigg - Jeden z czterech krasnoludów, którzy wykonali Naszyjnik Brising.

Alsvidh - Jeden z koni ciągnących rydwan słoneczny. Drugi zwie się Arvak.

Alta - Gigantka, matka Heimdalla.

Alvis - Krasnolud przyobiecany za męża Thrud, córce Thora. Kiedy jej boski ojciec usłyszał o tym, wyzwał Alvisa na pojedynek umysłowy, który miał trwać do brzasku dnia następnego. Kiedy pierwsze promyki brzasku omiotły krasnoluda zmienił się on w kamień.

Amma - Babcia. Żona Afiego, matka Karla.

Angerboda, Aurboda - Ludożercza żona Lokiego, matka wilka Fenrisa, bogini Hel i Jormunganda. Według niektórych podań była ona żoną giganta Gymira i matką Gerd.

Annar - Drugi mąż Nocy, ojciec Ziemi.

Arvak - Jeden z koni ciągnących rydwan słoneczny. Drugi zwie się Alsvidh.

Asgard - Siedziba Asów, jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Był położony na szczycie Drzewa Świata. Bogowie i boginie z rodu Asów pobudowali tam swe dwory i pałace. Asgard połączony jest z Midgardem przez tęczowy most - Bifrost. Otacza go mur pobudowany przez gigantów.

Ask - Pierwszy człowiek stworzony przez Odhinna, Viliego i Ve.

Asynjr - Słowo oznaczające żeńskiego przedstawieciela rodu Asów.

Aud - Syn Nocy i Naglfariego.

Audhumbla, Audhumla - Pierwsza krowa, która narodziła się wraz ze światem. Żyła w tym samym czasie co Ymir, który zresztą żywił się jej mlekiem. Czerpała swe siły życiowe z lizania brył słonego lodu, w który obfitowała wtedy Ginunngagap. Z jednej z nich wylizała ona Buriego, pierwszego przodka bogów.

Aurvandil - Mąż Groa. Został on wyniesiony przez Thora z Jotunheimu w koszyku, lecz jeden z jego palców u nogi, który go przebił, został odmrożony. Thor wziął go i umieścił na niebie, gdzie świeci do dziś jako gwiazda, Paluch Aurvandila.

Balder, Baldur - Najpiękniejszy z bogów. Czczony był jako czysty i nieskażony bóg niewinności i światła. Jego śnieżnobiałe brwi i złote loki rozsyłają wokół niego coś na kształt promieni słonecznych, które z kolei radują serca bogów i ludzi, przez których jest on prawie tak samo kochany. Bóg światła jest biegły w sztuce czytania i stawiania runów, gdyż są one nacięte na jego języku. Jedyne czego nie wie ten bystrooki bóg to sposób w jaki dopełni się jego los.

Barley Byggvir - Służący Freyra. Zaślubiony Beyli.

Baugi - Gigant, dla którego pracował Odhinn i którego członków użył do sporządzenia Miodu Poezji.

Beli - Gigant, którego zabił Freyr przy pomocy Rogu Łani. Użył go, gdyż Beli zwrócił przeciw niemu swój miecz.

Bergelmir - Syn Thrudgelmira, wnuk Ymira. Bergelmir i jego żona byli jedynymi gigantami, którzy pozostali po śmierci Ymira i potopie, który przetrwali w dłubance, pierwszej łodzi. Lodowi giganci i ogry pochodzą właśnie od niego.

Berling - Jeden z czterech krasnoludów, którzy wykonali Naszyjnik Brising.

Berserker - Wojownik, który w bitewnej furii przemienia się w wilka lub niedźwiedzia. Z pianą na pysku naciera on na nieprzyjaciół zdając się być odpornym na ciosy i ogień.

Bertha - Bogini opiekującą się sztuką przędzenia.

Bestla - Gigantka będąca żoną Bora i matką Odhinna, Viliego i Ve.

Beyla - Żona Barleya Byggvira, służącego Freyrowi.

Bifrost - Tęczowy most łączący Asgard z Midgardem. Strzeże go Heimdall. Swe kolory (czerwony, zielony i niebieski) zawdzięcza temu, iż uczyniony jest z ognia, powietrza i wody. Przez mieszkańców Midgardu jest widziany jako tęcza łączący niebo z ziemią.

Blodughofi - Blodughofi to imię konia Freyra. Użyczył on go Skirnirowi, gdy ten jechał do Jotunheimu, by w imieniu Freyra ubiegać się o względy Gerd.

Bolthurn, Bolthur, Bolthorn, Bolturon - Gigant, ojciec Bestli i syna którego imienia nie znamy.

Bor - Syn Buriego, mąż Bestli, ojciec Odhinna, Viliego i Ve.

Bragi - Bóg poezji, elokwencji i muzyki. Syn Odhinna i Gunlod, mąż Idunn. Bragi nie pojawia się w wielu zachowanych sagach, ale wiemy iż to on namawiał bogów by darowali Lokiemu jego wybryki. Dzięki faktowi, iż Odhinn wykazywał się dużą wiedzą o poezji i jego przygodzie z Miodem Poezji, niektórzy badacze widzą Bragiego jako inną formę Odhinna, a nie oddzielnego boga. Według innych źródeł Bragi był poetą, który urósł do rangi boga dzięki poważaniu jakim cieszyli się wtedy poeci.

Brokk i Sindri - Krasnoludy, których dziełami są Gullinbrusti, Draupnir i Mjöllnir.

Brono - Syn Baldera. Był bogiem światła dziennego.

Buri - Przodek bogów, pojawił się na świecie w momencie jego powstawania, a życie dała mu krowa Audhumbla. Był ojcem Bora.

Bylgja - Córka Aegira i Ran.

Dzień - Syn Nocy i jej trzeciego męża Dellinga. Bogowie dali Nocy i Dniowi rydwany, by ci galopując w nich po nieboskłonie skrywali ziemię w ciemnościach, by potem znów rozjaśnić jej powierzchnię światłem.

Delling - Trzeci mąż Nocy, ich synem był Dzień. Delling był wiązany z synami Bora, bogami Odhinnem, Vilim i Ve.

Draupnir - Magiczny pierścień wykonany przez Brokka i Sindriego. Raz na dziewięć nocy wypadało z niego osiem identycznych pierścieni.

Dromi - Drugi łańcuch użyty przez bogów do spętania wilka Fenrisa.

Dvalin - Jeden z czterech krasnoludów, którzy stworzyli Naszyjnik Brising.

Dziewięć fal - Olbrzymki, matki Heimdalla, którego spłodził z nimi Odhinn. Wierzono, że były one córkami Aegira.

Dziewięć światów - W mitologii nordyckiej tych dziewięć światów łączy Yggdrasil. Są nimi: Asgard, Alfheim, Vanaheim, Niflheim, Midgard, Muspelheim, Jotunheim, Svartalfheim i Hel. W niektórych źródłach można spotkać trochę inne nazwy: Asgard, Alfheim, Vanaheim, Niflheim, Midgard, Muspelheim, Jotunheim, Svartalfheim i Nidavellir.

Earl - Syn Modir (Matki), mąż Księżniczki. Jego potomkowie będą królami i królowymi wielu krajów świata. Rig nauczył go tajemnej sztuki stawiania i czytania znaków runicznych.

Edda - Prababka. Żona Aiego, matka Thralla.

Eggther - Strażnik gigantów. W dzień Ragnarök usiądzie na kurhanie i zagra na swej harfie.

Einherjarowie - Zabici wojownicy, którzy dostali się do Valhalli. Walczą całymi dniami, a nocami ucztują czekając na nadejście Ragnarök.

Eir - Bogini uzdrawiania i najlepsza z lekarek. Nauczyła swej sztuki kobiety, które były jedynymi lekarzami w dawnej Skandynawii.

Eldir - Jeden ze służących Aegira.

Elivagar - Imię nadane jedenastu rzekom wypływającym z Niflheimu. Opływały one południe i to z ich pomocą narodziła się pierwsza żywa istota.

Elli - Personifikacja starości. Thor walczył z nią podczas swej podróży do Utgardu.

Embla - Pierwsza kobieta stworzona przez Odhinna, Viliego i Ve.

Esne - Żona Thralla, jej potomkami byli chłopi i niewolnicy.

Fafnir - Syn Reidmara, brat Regina i Ottera.

Farbauti - Gigant, ojciec Lokiego. Według niektórych źródeł jego żoną, a matką Lokiego, była leśna wyspa Laufey. Farbauti począł Lokiego poprzez skrzesanie iskry, która padła w poszycie leśne wyspy.

Fadir (Ojciec) - mąż Modir, ojciec Earla.

Fenris, Fenrir - Wilk, który był jednym z potwornych dzieci Lokiego i Angerbody. Brat Hel i Jormunganda. Fenris by tak olbrzymi, że gdy rozwarł swą paszczę jego szczęki sięgały od nieba do ziemi. Został przez bogów spętany i jego przeznaczeniem jest pozostać w tym stanie aż do nadejścia Ragnarök.

Fimafeng - Jeden ze służących Aegira. Podczas przyjęcia wydanego przez Aegira dla bogów Loki napadł na Fimafenga z nożem i zabił go.

Fjalar - Jeden z dwóch krasnoludów, którzy zabili Kvasira by jego krew stać się mogła częścią Miodu Poezji.

Fjorgyn - Matka Thora i Frigg. Znana również jako bogini ziemi.

Forseti - Bóg sprawiedliwości i pojednania. Syn Baldera i Nanny. Forseti rozsądza spory pomiędzy ludźmi i bogami, cierpliwie wysłuchując tego, co obie strony sporu mają do powiedzenia w danej sprawie. Wyroki przez niego wydawane są tak mądre, że nikt nie może im nic zarzucić. Powiadają, że jego elokwencja i siła perswazji są takie, że potrafi on zawsze poruszyć do głębi swych słuchaczy i pogodzić nawet najbardziej zajadłych wrogów.

Freki - Jeden z wilków Odhinna. Jego imię tłumaczy sie jako"Srogi".

Freya - Bogini miłości i urodzaju, przybyła do Asgardu wraz ze swym bratem Freyrem i ojcem Njordem. Freya była wyjątkowo piękna. Wystarczyła tylko chwila spoglądania na boginię, by się w niej zakochać. Wielu krasnoludów, gigantów i ludzi zakochało się we Freyi. Posiadała ona także sporą wiedzę na temat magii i czarów i gdy przybyła do Asgardu poinstruowała bogów, jak przygotowywać magiczne talizmany i eliksiry. Freya miała również wojowniczą naturę i dzieliła miłość Odhinna do bitewnego zgiełku. Dzieliła się z Odhinnem poległymi
wojownikami, jedni z nich wędrowali do Valhalli, drudzy zaś, wybrani przez Freyię, do jej dworu zwanego Sessrumnir. Dzik Freyi, Hildisvini o złotej sierści, był symbolem wojny. Oprócz rydwanu zaprzężonego w dzika, Freya miała też rydwan zaprzężony w dwa szare lub czarne koty. Posiadała również sokolą skórę, którą czasami przywdziewała. Użyczyła jej Lokiemu w opowieściach o jabłkach Idunny i kradzieży młota Thora. Jej najbardziej cennym klejnotem jest Naszyjnik Brising.

Freyr, Frey - Pan słońca, deszczu i płodności. Jest on jasnym bóstwem, dającym ludziom płodność i dobrobyt. Freyr jest jednym z Wanów, którzy przybyli do Asgardu po wojnie pomiędzy Asami i Wanami. Jego domem jest Alfheim i dlatego czasem nazywany jest władcą Alfów (elfów). W jego posiadaniu są okręt Skidbladnir i magiczny dzik, Gullinbrusti. PosiadaT także magiczny miecz, który sam walczył. Podarował go swemu służącemu, Skirnirowi, gdy ten wyruszał w jego imieniu zabiegać o rękę Gerd.

Frigg, Frigga, Frija, Fricka - Naczelna bogini z rodu Asów. Jest kojarzona z miłością, małżeństwem i macierzyństwem. Przedstawiana jest jako bardzo piękna kobieta, nosząca pas z przymocowanymi do niego kluczami do całego domostwa i prządąca na swym kołowrotku chmury. Uważa się, iż była ona matką Thora. Niektóre podania ukazują nam boginię jako oddaną żonę i matkę, inne widzą w niej czarodziejkę ubierająca sokolą skórę i mogącą spoglądać w przyszłość, natomiast niektóre rozwiązłą kobietę żądną złota, klejnotów i miłości mężczyzn. Tak naprawdę trudno jest ustalić prawdziwy portret bogini. Czasem uważa się, że Frigg i Freya są różnymi przedstawieniami tego samego bóstwa.

Fulla - Towarzyszka Frigg mająca w swej pieczy buty bogini. Czasami funkcjonuje ona jako jej posłaniec.

Gang - Syn Olvadiego, brat Thiazziego i Idiego.

Garm - Warczący pies pilnujący domostwa Hel. Powiadają, iż uciszyć go może tylko kawałek ciasta dany przez tych, którzy podzielili się chlebem z biedakami. W czas Ragnarök Garm zerwie swój łańcuch i stanie do pojedynku z Tyrem.

Galar - Jeden z dwóch krasnoludów, którzy zabili Kvasira i użyli jego krwi do stworzenia Miodu Poezji.

Gefjon - Bogini - dziewica, która umiała przewidywać przyszłość. Żyła w czasach, gdy po ziemi stąpali Asowie i Wanowie. Wszystkie kobiety, zmarłe jako dziewice, przybywały na jej dwór. Była ona również boginią płodności. W jednym z mitów Gylfi, król Szwecji, powiedział Gefjon, która była przebrana za żebraka, że może wziąść sobie na własność tyle jego państwa, ile jest w stanie zaorać czterema wołami w jeden dzień. Bogini wybrała się do Jotunheimu i przyprowadziła ze sobą do Szwecji w Midgardzie cztery gigantyczne woły. Zaorała z ich pomocą olbrzymią połać ziemi zwaną Zealandią, która stała się później częścią Danii. Tak oto zakpiła ona z Gylfiego.

Geirrod (1) - Gigant, który wraz ze swymi córkami Gialp i Greip, próbował zabić Thora.

Geirrod (2) - Syn Króla Hraudinga, brat Agnara.

Gelgia - Łańcuch, który połączony jest z Gleipnirem. Zakotwiczony on jest w skale zwanej Gioll, na wyspie Lyngvi.

Gerd - Córka Gymira i Aurbody, siostra Beliego. Gerd była ukochaną Freyra, który wysłał po nią swego służącego Skirnira, by ten przywiódł ją do Asgardu.

Geri - Jeden z wilków Odhinna. Jego imię tłumaczyć należy jako "Zachłanny".

Giallar - Róg Heimdalla. Jego dźwięk słychać było we wszystkich dziewięciu światach. W czas Ragnarök, Heimdall wezwie nim bogów i ludzi do walki.

Gialp, Gjalp - Wyjąca. Córka Geirroda i siostra Greip.

Gilling - Ojciec Suttunga. Gilling został zabity przez krasnoludów Fjalara i Galara.

Ginunngagap - Rozległa otchłań, gdzie rzeka zwana Elivagar spotyka się z iskrami i gorącym tchnieniem pochodzącymi z Muspelheimu. Tam to właśnie rozpoczął się proces powstawania świata.

Gioll - Skała do której przytwierdzony jest łańcuch Gelgia służący do spętania wilka Fenrisa aż do czasu nadejścia Ragnarök.

Gladsheim - Dwór w Asgardzie, gdzie mieszkają bogowie.

Gleipnir - Atłasowa smycz wykonana przez krasnoludy by uwiązać wilka Fenrisa. Wykonana była z odgłosu skradającego się kota, włosów z dziewiczej brody, korzeni gór, snów niedźwiedzia, rybiego oddechu i ptasiej śliny.

Gna - Była najbliższą i zaufaną służką Frigg, którą bogini posyłała, gdy miała do załatwiania jakieś bardzo ważne sprawy.

Gotterdammerung - Zmierzch Bogów, tak zwano koniec świata.

Greip - Chwytająca. Córka Geirroda i siostra Gialp.

Grerr - Jeden z czterech krasnoludów, którzy wykonali Naszyjnik Brising.

Grid - Gigantka, która była jedną z żon Odhinna i matką jego syna, Vidara. Według niektórych legend zrobiła ona buty, które włoży on podczas Ragnarök.

Groa - Żona Aurvandila, matka Svipdag. W opowieści o pojedynku Thora z Hrungnirem używa ona magii by uleczyć boga z bólu głowy.

Gullfaxi - Rumak Hrungnira. On właśnie ścigał się ze Sleipnirem i został później darowany Magniemu.

Gullinbrusti - Dzik o złotej szczecinie będący dziełem Brokka i Sindriego. Powstał on na skutek ich zakładu z Lokim. Dzik ten potrafi podróżować po niebie szybciej niż najszybszy koń w galopie zarówno w dzień, jak i w nocy. Metaliczny blask jaki od niego bije jest zaś w stanie rozjaśnić największe nawet ciemności.

Gullveig - Trzykrotnie narodzona i po trzykroć spalona dziewica. Asowie próbowali przynieść jej śmierć podczas wojny pomiędzy Asami i Wanami.

Gungnir - Włócznia Odhinna wykonana przez synów Ilvadiego. Gungnir nigdy nie chybia celu. W trakcie wojny pomiędzy Asami i Wanami Odhinn rzucał Gungnirem w Wanów. Później ludy nordyckie naśladowały ten gest boga. Uważali, że rzut włócznią ponad szeregami nieprzyjaciół zapewnia opiekę Odhinna i zwycięstwo w bitwie.

Gunnlod - Córka Suttunga, opiekunka Miodu Poezji. Odhinn spędził z nią trzy noce, w zamian za co otrzymał trzy łyki Miodu Poezji.

Gymir - Jotun, ojciec Gerd.

Hassif - Żona Karla, jej potomkami byli farmerzy, rzemieślnicy i posiadacze ziemscy.

Hati - Wilk, który ściga księżyc po niebieskich przestworzach i który pożre go w czas Ragnarök.

Heimdall - Strażnik bogów. Heimdall pełni straż przy moście Bifrost i posiada róg zwany Giallar. Jego koń zwie się Gulltop, zaś miecz Hofund. Jest wspaniałym strażnikiem, gdyż widzi na 100 mil we wszystkich kierunkach tak dobrze w dzień, jak i w nocy. Słyszy jak rośnie trawa i wełna na owczych grzbietach a prócz tego potrzebuje mniej snu od ptaka. Zdaje się też on mieć "szósty zmysł", który pozwala mu przewidywać przyszłość. Jest bardzo sprytnym bóstwem. Jego pomysłem było wysłanie Thora do Jotunheimu, by odzyskał on młot Mjollnir z rąk giganta Thryma. Heimdall podczas swych wypraw do Midgardu znany jest pod imieniem Rig.

Hel - Bogini śmierci i świata podziemnego, córka Lokiego i Angerbody. Siostra Fenrisa i Jormunganda. Według Eddy Młodszej Hel miała potworny wygląd, jedna połowa jej ciała była sinoczarna i wyglądała jak martwa, druga zaś sprawiała wrażenie żyjącej. Twarz bogini była ponura, sroga i złowieszcza. Według niektórych źródeł, Hel to także jeden z dziewięciu światów w mitologii nordyckiej. Jest to miejsce, w którym rezyduje bogini Hel.

Hermod - Syn Odhinna i Frigg. Hermod jest śmiałym i odważnym bogiem. Na ochotnika wyruszył do królestwa Hel, by błagać ją o uwolnienie Baldera. Wita on przybywających do Valhalli bohaterów stojąc przy boku swego ojca.

Hildisvini - Tłumaczyć to można jako "Świnia bojowa". Imię dzika Freyra.

Hnossa, Nossa - Córka Freyi i Odura. Jej imię znaczy "klejnot". Według Eddy Poetyckiej jest ona tak piękna, że jej imieniem nazywać można wszystko co jest wyjątkowe, cudowne i niepowtarzalne.

Hodur, Hod, Hoder - Ślepy bóg, syn Odhinna i Frigg, brat Baldera. Hodur nieświadomie zabił Baldera z pomocą Lokiego. Później zginął on z ręki Valiego.

Hoenir, Honir - Bóg ciszy. Jeden z trójcy pierwotnych bogów z rodu Asów. Wraz z braćmi Odhinnem i Lotherem stworzył świat. Po wojnie pomiędzy Asami i Wanami, w ramach wymiany bogów, zamieszkał pośród Wanów. Towarzyszył mu Mimir. Wanowie wpadli we wściekłość, gdy Hoenir okazał się mało inteligentny i przed podjęciem każdą decyzję konsultował z Mimirem. Jako że Hoenir był bratem Odhinna, Wanowie nie odważyli się go skrzywdzić, zabili więc Mimir i wysłali Odhinnowi jego głowę. W Eddzie Poetyckiej Hoenir nazywany jest Vili, zaś jego brat Lodur - Ve.

Hresvelgr - Gigant, który żył gdzieś na północnych krajach ziemi. Ruch jego skrzydeł przynosił wiatry i nawałnice.

Hrimthurs - Gigant, który był odpowiedzialny za wzniesienie murów otaczających Asgard.

Hrungnir - Gigant, który stanął do wyścigu z Odhinnem i do pojedynku z Thorem.

Huginn (Myśl) - Jeden z dwóch kruków Odhinna. Obydwa one oblatywały codziennie wszystkie dziewięć światów i wracały do swego pana, by mu opowiedzieć to co tam widziały.

Hyndla - Gigantka, która odpowiadała za spadek po Ottarze przy licytacji Freyi.

Hyrokkin, Hyrrokkin - Gigantka, która pomogła zepchnąć na wodę statek Ringhorn, na którym wzniesiono stos pogrzebowy Baldera.

Idavoll - Równina w Asgardzie, gdzie stoją pałace Asów.

Idi - Syn Olvadiego, brat Ganga i Thiazziego.

Idunn, Iduna, Idun - Lnianowłosa bogini, która wspiera Asów jabłkami wiecznej młodości. Jest żoną Bragiego.

Jarnsaxa - Jedna z żon Thora, urodziła mu dwóch synów, Magniego i Modiego.

Jormungand - Wąż Midgardu, potomek Lokiego i Angerbody, brat Fenrisa i Hel. Jormungand został wrzucony do morza przez Odhinna. Opasuje on całą ziemię dzierżąc koniec swego ogona w paszczy. Jest śmiertelnym wrogiem Thora.

Jotun - inne określenie giganta.

Jotunheim - Jeden z dziewięciu światów, mroźny, górzysty kraj, ojczyzna Jotunów. Dał go im za dom Odhinn po stworzeniu świata.

Karl (Wolny Człowiek) - Syn Afiego i Ammy, mąż Hassif. Jego potomkami byli farmerzy, rzemieślnicy i posiadacze ziemscy.

Kolga - Córka Aegira i Ran.

Król Billing - Król Ruthenian, ojciec Rindy.

Król Hrauding - Król Gotów, ojciec Agnara i Geirroda.

Księżniczka - Żona Earla, jej potomkowie stali się królami i królowymi wielu krajów świata.

Kvasir - Najmądrzejszy człowiek świata stworzony ze śliny Asów i Wanów po wojnie jaka miała między nimi miejsce. Został zabity przez dwóch krasnoludów, którzy zmieszali jego krew z miodem, tworząc w ten sposób Miód Poezji. W niektórych opowieściach jest on bogiem z rodu Wanów, który zamieszkał w Asgardzie po wojnie pomiędzy Asami i Wanami.

Laeding - Pierwszy łańcuch użyty przez bogów do skrępowania wilka Fenrisa.

Laufey - Matka Lokiego. Według niektórych źródeł była to wyspa, na której za sprawą iskry skrzesanej przez Farbautiego narodzil się Loki.

Lit - Krasnolud, który był obecny na pogrzebie Baldera. Zderzył się tam z Thorem, który kopniakiem wysłał go wprost w płomienie stosu pogrzebowego.

Lofn - Bogini rozpalająca miłość w sercach ludzkich. Ma ona pozwolenie od Odhinna i Frigg, aby czynić to nawet, gdy ludzie nie mają pozwolenia na poślubienie się.

Loki - Loki znany jest jako bóg oszustów, figlarz, ojciec kłamstwa i oszustwa. Jest on zaliczany w poczet Asów, jednak nie jest jednym z nich. Niektórzy twierdzą, że on i Odhinn byli braćmi krwi, dlatego też żaden z bogów nie odważył się wyrządzić krzywdy Lokiemu, bez względu na to jak złośliwy i nieżyczliwy był on dla niego. Loki był kojarzony z ogniem domowego paleniska, a z biegiem czasu zaczęto kojarzyć go ze złem. Jemu to bogowie zawdzięczają swoje najcenniejsze skarby, które powstały w wyniku zakładu pomiędzy Lokim a Brokkiem i Sindrim, synami Ilvadiego. Po słowach jakie wypowiedział Loki na przyjęciu u Aegira i po przyłożeniu ręki do śmierci Baldera, rozgniewani bogowie schwytali Lokiego i skazali go na wieczne męki.

Lora, Lorride - Córka Thora i Sif, siostra Thrud.

Lother, Lodar - Jeden z trzech bogów pochodzących z rodu Asów, który wraz ze swymi braćmi Odhinnem i Hoenirem, stworzył świat. W Eddzie Poetyckiej Lother zwie się Ve.

Lyngvi - Wyspa, na której bogowie skrępowali wilka Fenrisa.

Magni - Syn Thora i Jarnsaxy, brat Modiego. Po pojedynku Thora z Hrungnirem Magni uratuje ojca i zostanie za to wynagrodzony Gullfaxim. Magni i jego brat przeżyją Ragnarök.

Mani - Człowiek powożący rydwanem, który niesie po niebie księżyc. Syn Mundilfariego i brat Sol.

Miód Poezji - Cudowny napój stworzony przez Fjalara i Galara z krwi Kvasira.

Megingardir, Megingiord, Megingarder - Magiczny pas Thora. Gdy był przez niego noszony podwajał i tak już olbrzymią siłę boga.

Midgard - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Był domem ludzi. Narodził się w chwili, gdy bogowie stworzyli pierwszego człowieka.

Mimir - Najmądrzejszy z bogów pochodzący z rodu Asów, wysłany po wojnie pomiędzy Asami i Wanami, by żyć między Wanami, wraz z bratem Odhinna - Hoenirem. Wanowie byli wściekli na sposób sprawowania władzy przez Hoenira, lecz nie odważyli się go skrzywdzić. Zamiast niego więc zabili Mimira i odesłali jego głowę Odhinnowi. Odhinn użył magii by zachować głowę Mimira w nienaruszonym stanie. Mógł więc w każdej chwili zasięgać rady Mimira, gdy sam nie potrafił znaleźć rozwiązania problemu.

Mjöllnir - Młot Thora. Wykonany przez Brokka i Sindriego był symbolem potęgi Thora i pioruna, który uosabiał. Bogowie uznawali Mjöllnir za najpotężniejszy ich skarb, ponieważ on sam mógł obronić Asgard przed gigantami. Gdy Thor rzucał swym młotem zawsze wracał on do jego ręki. Mjöllnir był nie tylko bronią, był również symbolem płodności. Podczas ceremonii weselnej był on zawsze kładziony na łonie panny młodej.

Modi - Syn Thora i Jarnsaxy, brat Magniego. On i jego brat przeżyją Ragnarök.

Modir (Matka) - Żona Fadira, matka Earla.

Mundilfari - Ojciec dwojga dzieci, Maniego i Sol, lepiej znanych jako Słońce i Księżyc.

Muninn (Pamięć) - Jeden z dwóch kruków Odhinna. Obydwa one oblatywały codziennie wszystkie dziewięć światów i wracały do swego pana, by mu opowiedzieć to co tam widziały.

Muspelheim - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Dom ognistych gigantów. Granic tego świata strzeże Surt, oczekujący dnia Ragnarök w którym to podpali on świat.

Naglfar - Okręt zbudowany z paznokci umarłych. Poniesie on gigantów na bój z bogami w czas Ragnarök. Jego rozmiar będzie zależny od tego, jak wielu ludzi zostanie pochowanych z nieobciętymi paznokciami u rąk. Mówiono, że nadejście Ragnarök można opóźnić przez obcinanie zmarłym paznokci przed pochówkiem, gdyż brakuje wtedy materiału do budowy Naglfara.

Naglfari - Gigant, pierwszy mąż Nocy. Z tego związku narodził się Aud.

Nanna - Jedna z bogiń z rodu Asów, żona Baldera, matka Forsetiego. Po śmierci męża zmarła z żalu i spoczęła przy jego boku na pogrzebowym stosie.

Narfi - Gigant, ojciec Nocy. Narfi był jednym z pierwszych gigantów w Jotunheimie.

Narvi - Syn Lokiego i Sigyn, brat Valiego.

Nastrand - Najgorszy region piekła. Jego sklepienia i drzwi są wykonane z syczących węży, tryskających trucizną. Tam to właśnie pokutują za swe zbrodnie krzywoprzysiężcy i mordercy, skazani na wieczne potępienie.

Naszyjnik Brising, Brisingamen - Przepiękny, złoty naszyjnik podarowany Freyi przez czterech krasnoludów: Alfrigga, Berlinga, Dvalina i Grerra.

Nerthus, Hertha - Bogini urodzaju i płodności, zwana też czasem Matką Ziemią. Niektóre źródła utożsamiają ją z siostrą - żoną Njorda i matką Freyra i Freyi.

Nidavellir - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Nidavellir jest światem gdzie żyją krasnoludy.

Nidhogg - Smok, który pożera ciała złoczyńców. Żyje we Hwergelmirze, w państwie Hel.

Noc, Nott - Ciemnowłosa córka Narfiego. Trzykrotnie zaślubiona, po raz pierwszy Naglfariemu. Z tego związku narodził się Aud. Jej drugim mężem był Annar, zaś owocem tego związku córka zwana Ziemią. Jej trzecim mężem był Delling, ich synem zaś Dzień. Bogowie dali Nocy i Dniowi rydwany na których galopują oni po nieboskłonie.

Niflheim - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Świat zimna i ciemności, gdzie żyje wąż Nithog, podgryzający korzenie drzewa Yggdrasil. Z Niflheimu wypływa jedenaście rzek o lodowatej wodzie, zwanych Elivagar.

Nithog, Nidhug, Nidhogg - Wąż mieszkający w krainie Niflheimu, wśród korzeni drzewa Yggdrasil. Gryzie on korzenie Drzewa Świata, zadając mu katusze.

Njord - Bóg morza i płodności pochodzący z rodu Wanów. Ojciec Freyra i Freyi. Po wojnie pomiędzy Asami i Wanami zamieszkał w Asgardzie. Njord wziął za żonę Skadi, by udobruchać gniew gigantki po śmierci ojca z rąk bogów.

Norny, Nornir - Boginie przeznaczenia. Trzy istoty, które kształtowały losy wszystkich żywych bytów, bogów, ludzi, gigantów i krasnoludów. Były one siostrami i zamieszkiwały niedaleko Studni Urd, u stóp jesionu Yggdrasil. Ich imiona to: Urd, Verdande i Skuld. Urd jest najstarszą z nich i kojarzona jest z przeszłością. Verdande jest kojarzona z teraźniejszością, Skuld zaś, najmłodsza spośród Norn, z przyszłością. Bardzo często w nordyckich mitach kojarzone są z tym co było, co jest i co ma być.

Od, Odur - Mąż Freyi i ojciec Hnossy. Odur pozostawił Freyię, by włóczyć się po ziemi. Niektórzy uważają, iż był to Odhinn w jednej ze swych postaci.

Odhinn, Odin, Woden, Wuotan, Wotan - Najpotężniejszy i najświętszy z bogów nordyckiego panteonu. Jest bogiem mądrości i zwycięstwa. Według niektórych podań posiada on Walkirie, które zbierają dla niego połowę wojowników poległych w bitwie. Inne źródła twierdzą zaś, że Walkirie prowadzą do Valhalli tylko bohaterów. Wojownicy zmierzający do jego dworu, muszą przekroczyć Tęczowy Most, czyli Bifrost. Znani są pod imieniem "einherjarów". Symbolami Odhinna były kruk, wilk i włócznia. Bóg posiadał dwa kruki Hugina (Myśl) i Munina (Pamięć), które każdego dnia przynosiły mu informację o tym, co się dzieje we wszystkich dziewięciu światach. Miał też dwa wilki Geriego (Zachłannego) i Frekiego (Srogiego). Żywił je mięsem ze swego talerza w Valhalli, jako że za pożywienie wystarczało mu jedynie wino. Włócznia Odhinna, Gungnir, wykonana przez synów Ilvadiego, przynosiła zwycięstwo stronie po której walczyła w bitwie. Innym symbolem Odhinna był valknut, trzy trójkąty splecione ze sobą. Odhinn dał ludziom runy i był odpowiedzialny za ocalenie poetyckiego miodu inspiracji.

Olvadi - Jotun, ojciec Thiazziego, Idiego i Ganga. Po swej śmierci pozostawił synom w spadku taką ilość złota, że niepodobną rzeczą było jej zmierzenie.

Otter - Syn Reidmara, brat Regina i Fafnira. Otter potrafił zmieniać się w wydrę. W takiej właśnie postaci został zabity przez Lokiego.

Ran - Żona Aegira, być może także jego siostra. Uosabia głebię morską. W swą sieć chwyta tonących marynarzy. Od niej Loki pożyczył sieć, by z jej pomocą schytać okup do pokrycia skóry Ottera.

Regin - Syn Reidmara, brat Ottera i Fafnira. Regin zaadoptował Sigurda, po wydarzeniach związanych z okupem Ottera.

Reidmar, Hreidmar - Czarodziej, ojciec Fafnira, Ottera, i Regina.

Rig - Takie imię przybrał Heimdall, gdy przybył do Midgardu i stworzył trzy klasy ludzi.

Rinda, Rind - Córka króla Ruthenian, Billinga. Małżonka Odhinna, matka Valiego.

Ringhorn - Statek Baldera. Po śmierci bóg został złożony na stosie pobrzebowym wzniesionym na pokładzie statku, który następnie spuszczono na wodę i podpalono.

Roskva - Siostra Thialfiego. Została oddana Thorowi na służbę, gdy jej brat zlekceważył ostrzeżenie boga, by nie łamać kości kozłów, które zabił by pozyskać mięso na posiłek.

Seidr - Forma nordyckiej magii przypisywana Odinowi i Gullveig. Była używana głównie w celu wyrządzenia komuś szkody.

Sif - Żona Thora, złotowłosa bogini zbóż i urodzaju. Była matką Ulla.

Sigurd - Bohater z sagi o Wolsungach..

Sigyn, Sigunn, Sigryn, Siguna - Żona Lokiego, matka Narviego i Valiego. Sigyn stoi przy boku Lokiego spętanego przez bogów i zbiera do garnka jad węża umieszczonego na głowie jej męża przez Skadi. Gdy garnek jest pełen, Sigyn opróżnia go i od nowa przystępuje do swojej pracy.

Sjofn - Bogini nakłaniająca ludzi do myślenia o miłości. Jej obowiązkiem było łagodzenie sporów między parą zaślubionych sobie ludzi.

Skadi, Skade - Córka Thiazziego i żona Njorda. Bogini zimy, narciarzy i myśliwych.

Skidbladnir - Statek stworzony przez Synów Ilvadiego. Po złożeniu można go przechowywać w sakwie, gdy jest rozłożony zaś, może pomieścić na swym pokładzie wszystkich Asów. Jego żagiel zawsze wypełnia wiatr, tak więc może on żeglować również w bezwietrzną pogodę.

Skirnir - Posłaniec i służący Freyra. Wyruszył do krasnoludów z posłaniem, by ci wykuli okowy, których Fenris nie będzie w stanie zerwać. Skirnir został także wysłany przez Freyra, by zdobyć dla niego rękę Gerd.

Skoll - Wilk, który ściga słońce po niebieskich przestworzach i który je pożre w czas Ragnarök.

Skrymir - Imię przybrane przez Utgard-Lokiego w trakcie podróży Thora do Utgardu.

Skuld (Obowiązek) - Jedna z trzech Norn. Utożsamiana z przyszłością lub tym co może być.

Sleipnir - Ośmionogi koń Odhinna, potomek Svadilfariego i Lokiego. Sleipnir nie był zwykłym koniem. Mógł galopować ponad morzem i pośród niebios, a także prześcignąć każdego rumaka ze wszystkich dziewięciu światów.

Sol - Córka Mundilfariego, siostra Maniego. Została wykradziona jej ojcu, przez bogów którzy znaleźli dla niej zatrudnienie w niebie. Powozi ona rydwanem, który niesie słońce po nieboskłonie.

Studnia Mimira - Studnia mądrości leżąca w Jotunheimie. Studnia ta była strzeżona przez głowę Mimira. To tu Odhinn poświęcił swe prawe oko w zamian za mądrość, którą obdarzany był każdy kto napił się z niej wody.

Studnia Urd - Znana także jako studnia Wyrd. Stąd Norny czerpią wodę do podlewania korzeni jesionu Yggdrasil. Tu także bogowie odbywają swoje najważniejsze spotkania.

Surt - Gigant ognia, który strzeże granic Muspelheimu. Podpali świat swym płonącym mieczem podczas Ragnarök. W czasie Ragnarök, Surt i Freyr staną naprzeciw siebie w pojedynku i Freyr w nim zginie, gdyż zabraknie mu cudownego miecza, który oddał Skirnirowi gdy ten udał się w swaty do Gerd.

Suttung - Ojciec Gunnlotha, strażnik Miodu Poezji. Czasami Suttung jest postrzegany jako ojciec wszystkich gigantów.

Svadilfari - Ogier należący do Hrimthursa. Svadilfari był ojcem Sleipnira.

Svartalfheim - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Był domem ciemnych elfów.

Syn - Bogini wzywana przez broniących się na sądzie. Była towarzyszką Frigg i strzegła drzwi do jej pałacu.

Synowie Ilvadiego - Dwóch krasnoludów którzy stworzyli Skidbladnir, Gungnir i złote włosy dla bogini Sif.

Tanngniost - Szczerbaty, jeden z dzikich kozłów ciągnących rydwan Thora. Kozły Thora miały tą szczególną cechę, że mogły być zabite, zjedzone i odżywały na nowo następnego dnia.

Tanngrisnir - Wyszczerbiony, jeden z dzikich kozłów ciągnących rydwan Thora. Kozły Thora miały tą szczególną cechę, że mogły być zabite, zjedzone i odżywały na nowo następnego dnia.

Thialfi - Syn Egila, brat Roskvy. Stał się służącym Thora podczas jego wyprawy do Utgardu.

Thiazzi, Tjasse, Thjazi - Potężny gigant burzy, syn Olvadiego, brat Ganga i Idiego, ojciec Skadi.

Thokk - Jedyne stworzenie całego świata, które nie zapłakało po śmierci Baldera. Uważano, iż był to Loki pod zmienioną postacią.

Thor, Thunor, Donar - Thor dzierżył młot Mjollnir i był obrońcą Asgardu. Jest przedstawiany jako potężny, rudobrody heros ubrany w żelazne rękawice i pas siły, Megingjardir. Jest on jedynym bogiem, któremu nie wolno przekraczać mostu Bifrost, z obawy na to, iż może on zniszczyć go swą błyskawicą lub żarem od niego bijącym. Thor podróżuje na rydwanie zaprzężonym w dwa kozły, Tanngniosta (Szczerbatego) i Tanngrisnira (Wyszczerbionego). Powiadają, że koła tego rydwanu powodują powstawanie grzmotów, gdy pędzi on po nieboskłonie.

Thrall - Syn Eddy, mąż Esne. Jego potomkami byli chłopi i niewolnicy.

Thrud - Córka Thora i Sif, siostra Lory. Thrud została przyobiecana przez bogów za małżonkę krasnoludowi Alvisowi.

Thrudgelmir - Ojciec Bergelmira, synYmira.

Thrym - Mroźny gigant, ukradł Mjollnir.

Tyr, Tiwaz, Tiw, Tiv, Ziv - Bóg wojny, wojskowego honoru, niebios, najdzielniejszy spośród bogów. Sprawuje opiekę nad zawieraniem sprawiedliwych i uczciwych umów. W pewnej fazie rozwoju religii Wikingów, był on uważany za boga ważniejszego niż Odhinn. Wiara w niego wydaje się też o wiele starsza. Jednak w czasie gdy mity Nordyków były spisywane, Tyr zszedł na dalszy plan i przez to wiemy o nim bardzo niewiele. Przedstawiany jest jako jednoręki bóg, jako że jego prawa ręka została odgryziona przez wilka Fenrisa podczas próby spętania go przez bogów. Był on znany po imieniem "lśniący". Tyr był uważany za opiekuńcze bóstwo miecza.

Ull - Syn bogini Sif, pasierb Thora. Ull jest bogiem zimy, opiekunem narciarzy i łyżwiarzy, myśliwych. W swej opiece na wszystkich używających łuku i tarczy.

Urd, Wyrd (Los) - Jedna z trzech Norn. Była ona najstarsza spośród trzech sióstr i kojarzona z przeszłością lub tym co było.

Utgard - Miejsce Zewnętrzne. Stolica Jotunheimu. Thor podróżował raz doUtgardu.

Utgard - Loki - Władca Utgardu. Był odpowiedzialny za przygody jakie spotykały Thora i jego kompanów w trakcie podróży do Utgardu.

Valhalla - Pałac w Asgardzie, zbudowany przez Odhinna dla wojowników poległych w bitwie. Walkirie prowadziły tam poprzez Bifrost wojowników, zwanych "einherjarami", by ci walczyli tam przez całe dnie, noce zaś spędzali na ucztowaniu.

Vali (1) - Syn Odhinna i Rindy, pomścił śmierć Baldera. Po tym jak Hodur zabił Baldera, Vali przybył do Asgardu, wyciągnął ze swego kołczanu strzałę i strzelił do Hodura, zabijając go w mgnieniu oka.

Vali (2) - Syn Lokiego i Sigyn, brat Narviego. Po tym jak bogowie schwytali Lokiego, został on zamieniony w wilka i rozdarł na strzępy swego brata. Wszystko to oglądać musiał Loki.

Valkirie, walkirie - Walkirie były dziewiczymi wojowniczkami Odhinna. Niektóre legendy utożsamiają je z wybrańcami spośród poległych na polu bitwy. Inne widzą w nich te, które zajmują się zbieraniem poległych z pól bitewnych.

Vanaheim - Jeden z dziewięciu światów nordyckiej mitologii. Siedziba Wanów przed końcem wojny między Asami i Wanami.

Ve - Syn Bora i Bestli. Wraz ze swymi braćmi Odhinnem i Vilim stworzył świat.

Verdande, Verdandi - Jedna z Norn. Utożsamiana jest z chwilą obecną lub tym co jest.

Vidar - Syn Odhinna i gigantki Grid. Vidar był znany ze swej małomówności. Jednak to właśnie on w czas Ragnarök pomści śmierć swego ojca.

Vili - Syn Bora i Bestli. Wraz ze swymi braćmi Odhinnem i Ve stworzył świat.

Vingulf - Dwór w Asgardzie, gdzie żyją boginie.

Vor - Bogini małżeństwa i wszelkiej maści umów, przed którą nic nie mogło się ukryć, gdyż była bardzo mądra i roztropna.

Wanowie - Jedna z dwóch ras bogów w mitologii nordyckiej, drugą byli Asowie. Wanowie byli głównie bogami ziemi i wody, a także bóstwami płodności. Mieszkali do wojny pomiędzy bogami w Vanaheimie, jednym z dziewięciu światów. Po wojnie bogów nastąpiło wymieszanie Asów i Wanów. Kiedy Wanowie przybyli do Asgardu przynieśli ze sobą wiedzę o magii i czarach. Pośród Wanów zamieszkali Freya, Freyr i Njord. Jednak nie byli to wszyscy bogowie z tego rodu. Pozostali Wanowie wymieniani są w opowieści o śmierci Mimira.

Yggdrasil - Drzewo świata, jesion spinający wszystkie dziewięć światów nordyckiej mitologii. Jego korzenie są podgryzane przez węża Nithoga, zaś kora i liście stanowią pożywienie jeleni oraz kóz. Norny zraszają korzenie drzewa wodą ze studni Urd, co pozwala na to by stało ono zielone i żywe, mimo zadawanych mu ran.

Ymir, Aurgelmir - Pierwszy z gigantów. Został stworzony z lodu i ognia na początku czasu w otchłani Ginunngagap. Był ojcem rasy gigantów.

Ziemia - Córka Nocy i Annara.

Złoty grzebień - Kogut, który zapieje gdy nastanie czas Ragnarök.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum TROLLABANIN Strona Główna -> Mity i sagi Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Możesz pisać nowe tematy
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group
Regulamin